Të kripura lotët
pikojnë mbi lëkurën
e tretur.
Përcëllojnë.
Kafshatat cdo natë,
kapërdiheshin nën heshtje.
Gur që gëlltiteshin
Vrisnin n’stomak.
Fjalët gjuheshin
dhunshëm mbi trup.
Shuplaka që kërcisnin zhurmë.
Plagë.
Shpirt i vrarë,
i dhunuar,
i pafrymë.
Do të nis të qëndis,
do thur në grep,
në fije mëndafshi.
Do shkruaj cdo shkronjë,
në Një Harresë,
derisa në fund as emri më
të mos mbesë.

Brunilda Basha

Autorja është Arkitekte dhe studion doktoraturë në Stamboll, Turqi. Është e specializuar në Restaurimin dhe Ruajtjen e Trashëgimisë Arkitekturore.
Brunilda Basha

Latest posts by Brunilda Basha (see all)

LEAVE A REPLY

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.