Që kur u konvertua në Islam në moshën 40 vjeçare, fotografja Maïmouna Guerresi ka qenë në një udhëtim shpirtëror shumë personal. Në punën e saj, personazhet notojnë mbi tokë ose bashkohen së bashku me natyrën, dhe çdo foto përmban një farë ndjenje ekuilibri ose paqeje që reflekton deri diku edhe kërkimi i saj për mënyra për të vizualizuar konceptin abstrakt të spiritualitetit.

Gratë, në punimet e fotografes italiano-senegaleze, Maïmouna Guerresi, rrallë përputhen me rregullat ose normat e botës sonë. Shumë prej tyre janë gjigande, që lartohen edhe mbi pemët më të larta, ndërsa të tjerat notojnë mbi tokë. Disa kanë degë që rriten nga kokat ose këmbët ndërsa bashkohen dhe bëhen njësh me natyrën përreth tyre. Secili personazh jep përshtypjen e një vetëdijeje të rritur, ose një konvergjence me rrethinën e tyre, dhe kështu çdo imazh nxjerr një ndjenjë të shpirtshmërisë.

Shpirtërorja shpesh shihet si një lidhje me diçka më të madhe se vetja jonë, dhe qëllimi fotografik i Maïmouna është të kapë këtë ndjesi. Edhe pse ajo vetë është shpesh e përqendruar në marrëdhënien e saj shpirtërore me Zotin, ajo po përpiqet të gjejë mënyra për të vizualizuar shpirtërore në mënyra me të cilat dikush mund ta gjejë veten. Nuk është e lehtë kuptohet, sepse konceptet abstrakte, veçanërisht ato që janë kaq personale dhe subjektive, janë të vështira për t’u përfaqësuar vizualisht, por Maïmouna ka kaluar vite duke kërkuar mënyra të ndryshme për ta fotografuar atë.

Me kalimin e kohës, ajo ka zbuluar se mënyra më e mirë për ta bërë këtë është të komunikojë ndjenja si paqe dhe harmoni duke u treguar njerëzve që përjetojnë një lidhje të thellë me natyrën ose fjalë për fjalë lëvizin përtej trupave të tyre fizikë në diçka më shumë dhe më të madhe. 

LEAVE A REPLY

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.